Maandag 31 Augustus 2009 at 7:18 pm
Ik kan het maar moeilijk verkroppen. Venlo heeft met het Zomerparkfeest een evenement van formaat in huis; popmuziek, dans, theater, literatuur, beeldende kunst, wetenschap. Een fantastisch team van programmeurs zet ieder jaar weer een zeer divers en steevast interessante line-up in elkaar. Als ik dan vandaag Dagblad de Limburger opensla dan ben ik met stomheid geslagen. Vooral veel aandacht voor de apathie van de bierdrinkende en ouwehoerende bezoeker die het programma meer als behang ziet dan wat anders. Kijk dan gewoon de andere kant uit.. of zie er ook het positieve van in: toch mooi dat die mensen juist het ZPF uitzoeken om elkaar weer te zien.. in de context van een geweldig festival.
Niks geen gezeur. Het ZPF is fantastisch.. en daar is verdorie wat meer respect voor op z'n plaats dan DDL vandaag uit haar zure pen wist te peuren!
Maandag 03 Augustus 2009 at 6:04 pm
Ik vond het vroeger altijd prachtig, Kindervakantiewerk. Ongebreideld hutten bouwen, pakjes Tjolk in de rugzak. Een heerlijke week ravotten. Nu hebben ze in Tegelen bedacht dat het wel leuk zou zijn om kinderenin vijf dagen te leren om Piraat worden. Compleet met Zodiaks, russische AK-47's en enterhaken. Zal een spannend weekje worden voor de binnenvaart op de Maas.
Maandag 03 Augustus 2009 at 6:01 pm
Stichting BOEI heeft nog eens goed naar het Nedinsco Complex gekeken, en de conclusie getrokken dat sloop van dit Monument niet gerechtvaardigd is. Waar Venlo-Blerick rücksichtslos alle bijgebouwen wilde slopen (alleen de toren zou mogen blijven staan), geeft BOEI aan dat dit volstrekte onzin is. Fijn dat er nog mensen zijn die wél met hart voor dit soort industrieel erfgoed te werk gaan. Denken in Kansen in plaats van Onmogelijkheden.
Vrijdag 27 Februari 2009 at 12:45 am
Een virtuele tocht door Venlo.. van pak 'm beet een jaar of twee geleden. Interessant!
We starten in de Kolenstraat, die er overigens niet meer is..
klik
Donderdag 08 Januari 2009 at 11:05 am
Soms ontgaat mij de logica van de dingen volledig. Dan begrijp ik eenvoudigweg niét hoe iets tot stand komt. Onverschilligheid en Jantjes-van-Leiden borrelen op in mijn hersens als mogelijke verklaring, maar zéker weten doe ik het natuurlijk niet.
Voor de informatiebordjes bij kunstwerken in van Bommel van Dam worden gerenommeerde ontwerpers ingeschakeld, over huisstijlen van bedrijven en instellingen wordt maanden gebakkelijd, de bewegwijzering op schiphol is al jaren toonaangevend over de héle wereld. Een bepaalde esthetiek in dit soort dingen is júist zo Nederlands.
Terug naar de realiteit van alledag. Onderweg terug van het postbus legen rij ik langs het trosje rotondes tussen Venlo-zuid en het spoor, en valt andermaal mijn oog op het lelijkste der lelijke dingen. Zó stuitend dat de sterren er spontaan van in mijn voorruit springen..
Donderdag 08 Januari 2009 at 10:46 am
De Venlolezig. Weer zo'n lekker samengesteld woord, waarbij de naam van onze stad 'vervoegd' wordt.
(Mensen, hou daar nou eens mee op, alsjeblieft!) Marcel Tabbers is initiatiefnemer én spitsafbijter. Hij boog er zich gedurende de donkerste dagen van het jaar over, en legt in zijn verhaal een verband tussen de evolutietheorie van Charles Darwin, kort samen te vatten als "survival of the fittest" en de ontwikkeling van steden, geschetst door onder andere Rem Koolhaas en Edo Dijksterhuis.
Het is geen hoogdravend of uitermate diepgaand verhaal.. maar het raakt op een gezonde en inspirerende manier een aantal interessante vraagstukken en invalshoeken met betrekking tot de ontwikkeling van ónze stad. Bekijk en beluister de lezing via youtube (
deel 1 en
deel 2 )
Ik heb inmiddels begrepen dat er plannen zijn om de Venlolezing een jaarlijks terugkerend 'verhaal' te laten worden.
Maandag 15 December 2008 at 11:58 am
Gregors Albrechtsen, een Deens kunstenaar, action-painter, schepper van 'misdaadromans' op canvas. Galerie New Untitled nodigde hem uit voor een verblijf in Q4. Albrechtsen ging de uitdaging aan en verbleef enkele maanden in het
Urban Wasteland van Venlo. Gistermiddag was de opening van 'zijn' expositie, met louter werken die hij hier in Venlo maakte. Ik waande me in New York, de Jordaan, het Meatpackersdistrict. Een hippe kunstenaar, een mooie galerie, een glaasje wijn en een olijfje. Helemaal top.
Een pracht van een initiatief, dat gelukkig een vervolg gaat krijgen. New Untitled vaart een geheel eigen koers en slaagt vooralsnog met vlag en wimpel.
Dinsdag 02 December 2008 at 11:00 pm
Ik was vanavond bij een informatiebijeenkomst rond de toekomst van het 'blok Bergstraat', het eerste deel van de stadsontwikkeling in het kader van Q4 dat daadwerkelijk haar beslag gaat vinden. Hierover later wellicht meer.
Een van de interessantere uitspraken van de avond kwam aan het eind, waar Arnold van Hoof (directeur Woningstichting Venlo-Blerick) liet weten dat men eerder vandaag besloten had het bondsgebouw aan de Herungerstraat alsnog te gaan behouden. Er zullen een dozijn apartementen in gerealiseerd worden. Het getuigt van een hoge mate van creativiteit en een goed luisterend oor dat dit uiteindelijk allemaal gelukt is, en dat de vele tijd en energie die voorstanders van behoud er jarenlang instaken niet voor niets is geweest. Mariet Verberkt, wat een prachtmens is dat toch, vertrouwde van Hoof bij het weggaan nog even iets heel moois toe: thuis zou ze er absoluut nog even een traantje om wegpinken. Van vreugde.
Het Bondsgebouw kent een rijke sociale geschiedenis die erg belangrijk is geweest voor onze regio. Niet alleen vormde het Bondsgebouw de spil in de regionale arbeidersbeweging, ook voorzag het complex vanaf haar oprichting in 1917 in jongerenhuisvesting, een zalencentrum met café, een bakkerij en een ruime coöperatiewinkel. De winkel voorzag velen monden van voedsel en mag in omvang en aanpak de eerste supermarkt van Venlo genoemd worden.
Deze laatste alinea leen ik hier - zonder toestemming overigens - van de website van de SP
Vrijdag 28 November 2008 at 10:22 am
Leven op de grens kent zo zijn eigenaardigheden. Op fietsafstand gebeuren dingen waar je ogen niet
de facto voor open staan. De laatste tijd begin ik me echter steeds meer burger van de 'Urbaniteit Venlo' te voelen, en begint die blinde vlek die we 'het Duitse achterland' noemen steeds meer vorm en kleur te krijgen. Vaak overigens door toedoen van anderen..
Laatst zat ik aan de fameuze 'tafel 11' bij Beppo een bordje spaghetti weg te prikken, toen ik geattendeerd werd op een boekpresentatie van Arnon Grünberg. In de Stadtbücherei te Lobberich. Nou was ik enkele weken daarvoor terechtgewezen door een vriendin van me, die mijn wegwuiven van Grünberg beantwoordde met de claim "lees eerst 'Tirza' maar eens.. dan praten we verder". Ik kocht het boek, begon erin te lezen en ja, ik moest haar gelijk geven.
Prachtig hoe a) mijn mening over deze schrijver een 180-graden draai maakte en b) ik enkele weken later op de zolder van de Stadtbücherei aan de Lobbericher Straße een werkelijk ontwapenende Grünberg - in het Duits - hoor voorlezen uit 'Tirza'. Vergezeld door zo'n 98 Duitse belangstellenden en 3 Venlonaren.
Helaas hadden ze geen Italiaanse Gewürztraminer maar verder was het een perfecte avond. Leve de Urbanität!
Dinsdag 11 November 2008 at 5:02 pm
Ondanks dat ik geen oude man ben, praat ik graag over 'vroeger'. Toen gebeurtenissen steevast avonturen waren of werden. Zo ook Sintermerte. Wij woonden in het buitengebied van Maasbree, tussen boeren, tuinders, de 'koekjesmevrouw' en Ton van Reen in. Begin November ontstond in het midden van een gerooid bieten- of aardappelveld een gigantische berg hout, houtafval en andere
reut. Wij hadden de grootste Sintermerteshaup van het hele dorp, de dorpen eromheen, en waarschijnlijk gewoon van de hele wereld. Hele boomgaarden werden geveld voor onze hoop. Het spel eromheen, met alle kinderen uit de buurt was ieder jaar hetzelfde: gezichten zwartmaken met een aangebrande wijnkurk, en tijgerend door de aspergevelden de niet-bestaande vijand besluipen. En stiekem dat éne meisje in de gaten houdend waar de hele buurt verliefd op was. En dan was er altijd ergens warme chocomel en oliebollen (of waren het wafels?).
Afgelopen zondag wandelde ik, met mijn ziel onder mijn arm, de binnenstad in. Mijn fiets is kapot, en lopen is gezond. En jawel, je ziet nog eens wat. In dit geval het Sintermertesgebeuren op het Nolensplein. Grote stapels houten kratten op een ter voorzorg aangebrachte laag zand vormden hier 'den Haup'. Geen aspergevelden of roetzwarte gezichten te zien hier.. maar wél een fanfare die afwisselend "joeperdepoep zat op de stoep" en "sintermertes veugelke" speelde. En een grote toeloop aan mensen, veelal met kinderen. Ik kreeg er een warm gevoel van. Met al die dranghekken, de brandweer en dat altijd kille Nolensplein had het weliswaar érg weinig van de magie die ik 'vroeger' ervoer.. maar het doet me deugd dat Venlo massaal meedoet aan deze leuke traditie. En ik kwam er terloops het meisje tegen waar ik ooit mijn eerste kus mee ervoer.. en daarmee had het dan toch wél weer een beetje die Romantiek van toen.
