« Kippevel - Sjraar Pee… | Home | Grenzerfahrung - Grü… »

Traditie? - Sintermerte

11 11 08 - 17:02 Ondanks dat ik geen oude man ben, praat ik graag over 'vroeger'. Toen gebeurtenissen steevast avonturen waren of werden. Zo ook Sintermerte. Wij woonden in het buitengebied van Maasbree, tussen boeren, tuinders, de 'koekjesmevrouw' en Ton van Reen in. Begin November ontstond in het midden van een gerooid bieten- of aardappelveld een gigantische berg hout, houtafval en andere reut. Wij hadden de grootste Sintermerteshaup van het hele dorp, de dorpen eromheen, en waarschijnlijk gewoon van de hele wereld. Hele boomgaarden werden geveld voor onze hoop. Het spel eromheen, met alle kinderen uit de buurt was ieder jaar hetzelfde: gezichten zwartmaken met een aangebrande wijnkurk, en tijgerend door de aspergevelden de niet-bestaande vijand besluipen. En stiekem dat éne meisje in de gaten houdend waar de hele buurt verliefd op was. En dan was er altijd ergens warme chocomel en oliebollen (of waren het wafels?).

Afgelopen zondag wandelde ik, met mijn ziel onder mijn arm, de binnenstad in. Mijn fiets is kapot, en lopen is gezond. En jawel, je ziet nog eens wat. In dit geval het Sintermertesgebeuren op het Nolensplein. Grote stapels houten kratten op een ter voorzorg aangebrachte laag zand vormden hier 'den Haup'. Geen aspergevelden of roetzwarte gezichten te zien hier.. maar wél een fanfare die afwisselend "joeperdepoep zat op de stoep" en "sintermertes veugelke" speelde. En een grote toeloop aan mensen, veelal met kinderen. Ik kreeg er een warm gevoel van. Met al die dranghekken, de brandweer en dat altijd kille Nolensplein had het weliswaar érg weinig van de magie die ik 'vroeger' ervoer.. maar het doet me deugd dat Venlo massaal meedoet aan deze leuke traditie. En ik kwam er terloops het meisje tegen waar ik ooit mijn eerste kus mee ervoer.. en daarmee had het dan toch wél weer een beetje die Romantiek van toen.